A man's wedding...
Σάββατο απόγευμα... το τηλέφωνο χτυπάει... "Παντρεύεται", ακούω τη φωνή της Εριάννας στο ακουστικό... "Ποιος;" ρωτάω αφηρημένα εγώ. "Ο Αντρέας, ρε..."
Χμμμ ο Αντρέας... άντε τώρα να θυμηθώ ποιος είναι αυτός...
Η Εριάννα συνεχίζει ακάθεκτη... "ο Αντρέας που σου έλεγα τις προάλλες ότι βγήκαμε, που τα είχαμε πριν 10 χρόνια, που είχε γίνει εκείνο το μπέρδεμα με τον κολλητό του..."
"Α, ναι...", κάνω ότι θυμήθηκα... που τον ξέθαψε αυτόν, αναρωτιέμαι...
"Με πήρε τηλέφωνο πριν λίγο και μου είπε ότι τελικά δεν μπορεί να ακυρώσει το γάμο και θα παντρευτεί...". "Ας πρόσεχε" της απαντάω και ξαφνικά θυμάμαι το case...
H Εριάννα τα είχε πριν από 10 χρόνια με τον Αντρέα... Εγώ βέβαια τότε δεν την ήξερα, αλλά καλύτερα , γιατί με τις μαλακίες που μου έχει εκμυστηρευτεί ότι έκανε, θα της είχα κόψει και τη καλημέρα... Αλλά ο άνθρωπος μεγαλώνει και "ωριμάζει", ας πούμε, ή καλύτερα "ξε-μαλακεύει", εξ' ού και τώρα θεωρώ την Εριάννα κολλητή μου...
Τέλοσπάντων, ήταν μαζί γύρω στα 2-3 χρόνια, σφόδρος έρωτας, απ' ότι έχω καταλάβει, αλλά σε κάποια φάση έληξε. Και πως τα έφερε η τύχη και η ζωή, η Εριάννα ξαναέπεσε πάνω του μετά από τόσα χρόνια, αφού ανταποκρίθηκε σε κάλεσμα κολλητής της που ο γκόμενός της είναι κολλητός του Αντρέα... Έτσι, κάθονται ο ένας απέναντι από τον άλλο στο Rock, με τη σοβαρή σχέση του Αντρέα να τον έχει παραμάσχαλα...
Όχι ότι η φίλη μου είχε καμιά διάθεση να ξαναμπεί σε διαδικασίες με τον παλιό - μόλις είχε καταφέρει να ξεφορτωθεί τον μόνιμο που είχε τα τελευταία 3 χρόνια - αλλά... ο Αντρέας περνούσε ζόρια... Δυο-τρεις φορές βγήκαν για να της εκμυστηρευτεί τον πόνο του: δεν ήταν ερωτευμένος με την Δέσποινα (η "παραμάσχαλα"), ήταν η ώρα του να παντρευτεί για να κάνει οικογένεια, τι Γάλλο να περιμένει από τη ζωή κλπ κλπ κλπ... Άντρας ετών 34, είχε παραδώσει τα όπλα στην 29χρονη Δέσποινα, της είχε πάρει δαχτυλίδι και έφτιαχνε το σπίτι της μέλλουσας οικογένειάς τους...
Καταλαβαίνεις ότι το θέμα μας είχε απασχολήσει εκτεταμένα με την Εριάννα, συζητώντας το εν μέσω ποτών, καφέδων και καπνών, κυρίως έχοντας την απορία "που πάει ο σύγχρονος άνδρας"... Πως ένας, κατά τα άλλα δυναμικός και επιτυχημένος εργένης, αποφασίζει ότι έφτασε η ώρα του για αποκατάσταση, βρίσκει την πρώτη τυχούσα, της πασάρει το μονόπετρο και μετά... νοιώθει δυστυχισμένος??? Και βρίσκει μια πρώην του να της το εκμυστηρευτεί... Που πάμε ως κοινωνία και ως έθνος??? Ουπς, σόρρυ, άλλο ήθελα να πω: που πάνε οι δυστυχισμένοι άντρες??? Στην εκκλησία???
Η Εριάννα ως κυρία που πλέον είναι, δεν του είχε πει το αυτονόητο - που θα του έλεγα εγώ - ότι είναι ένας κοινός, γεμάτος ανασφάλειες, βλάκας που δεν ξέρει τι να κάνει τη μια ζωή που του δόθηκε... προσπάθησε να του πει να ξαναδεί ερωτικά τη Δέσποινα, ότι θα μπορούν να κάνουν νέα πράγματα μαζί κλπ βλακείες, ενώ ο Αντρέας τη ρώταγε μήπως δεν πρέπει να παντρευτούν... Για να την πάρει τηλέφωνο μετά από ένα μήνα από την πρώτη τους κουβέντα, να της πει ότι τελικά θα παντρευτεί...
"Και εσύ πως είσαι" τη ρώτησα??? "Μια χαρά - δεν παντρεύομαι εγώ..." μου απάντησε και γέλασε...
